Азаматтың қанаты ғой
Ат деген!
Атым барда,
Сәтім бар ма,
Қап! – деген.
Шапқан сайын
Шабытымды лаулатып,
Құшағыма симай бара жатты
Әлем!
Жібек жалы
Асау желге таралған,
Керімім-ай,
Кеңістікке жаралған!
Боз даланы бауырында билетіп,
Атқа шапқан ұлда қандай
Бар арман?!
Шу, жануар,
Бет түзейік көк белге,
Елден бұрын жеткіз мені
Көктемге!
Елден бұрын жеткіз мені
Арманға! –
Тұлпарыма қамшы бастым,
Деп мен де.
Құба кеште қалықтаған
құстайын,
Ұшты-ай байғұс,
Ұшты-ай күрең,
Ұшты-ай бір!
Кең жазықты қаусырардай
көсілді,
Дегендей-ақ,
Тізгініңді ұстай біл!
От тұяқтар ойды оятып,
Қырды асап,
Дөңгеленді жусанды еңіс,
Жылға, шат.
Тақымымды таралғыға
толтырып,
Қарық болып қалдым мен де
Бір жасап!
