Болатынын ойладың ба ертең не?
Бұғармысың, шығармысың сен төрге,
әлде құдай ұрар ма екен алжытып,
әзірейіл тұрар ма екен желкеңде?!
Тамырыңа жылдар уын жайғанда,
қалармысың шараптан да, шайдан да,
Қарғармысың пешенеңе жазғанын,
кеше неге шықпадым деп майданға.
Қуат кетіп аяқтан да, қолдан да,
бел-омыртқаң бүгілместей болғанда,
оңашада езілерсің, не керек,
кезігерсің енді өзіңнен зорларға.
Айырылып беделден де, белден де,
қарамастай болармысың енді елге,
Күні кеше төбесінен түкірген
жетімектің жетілгенін көргенде.
Көрің жуық қалған шақта төріңнен,
су шыққандай болса отырған жеріңнен,
жүгермектер шекесінен қараса,
күні кеше көгерместей көрінген;
Сырт берісіп шыға келіп көп пенде,
бір уыс боп, бірте-бірте шөккенде,
Аллаңды еске алармысың, болмаса
өкінішпен қарармысың өткенге?
Қаумажалап, шығарғанға ел төрге,
болатынын ойладың ба ертең не?
Күлкі артында мұң барлығын ұмытпа,
әзірейіл тұрғандығын желкеңде!
