Қателескен екенмін. Бір-ақ рет.
Өкініштен өртен де жыла, жүрек.
Әр қадамды мысықша аңдамаппын,
Айыптаңдар, қайтемін, кінәлі деп.
Өкпелеңдер бұлалау қылығыма,
қондырмаңдар талпынған тұғырыма.
Бұның бәрі түк емес, ал өзімнің
өкінішім жетеді ғұмырыма.
Кінәм жоқ деп ақиқат қарғанбасым,
Сыздатып тұр жүректі ар — қорғасын.
…Қателесу керек те шығар, мүмкін,
Кешіре алар бір жандар бар болғасын.
